چربی، قند و پروتئین ها به عنوان عوامل اصلی و پایه‌ای تغذیه شناخته می شوند که می توانند کالری و اسید آمینه‌های مورد نیاز بدن را تامین نمایند. کاری که ویتامین ها و املاح معدنی در بدن انجام می دهند، عبارت است از تسهیل فرایندهای تجزیه و مصرف مواد غذایی اصلی.

در حقیقت سدیم، پتاسیم، انواع ویتامین‌ها و مواد افزودنی غذایی جزو مواد اصلی غذایی طبقه‌بندی نمی شوند ولی حضور آنها برای ایجاد یا تشدید فعالیت‌‌های آنزیمی و سوخت و ساز اعضا و بافتهای بدن ضروری است. به همین دلیل بسیاری از افراد در طول زندگی خود بصورت مداوم یا هر‌چند وقت یکبار از ویتامین‌ها و مواد معدنی استفاده می کنند. ولی آیا واقعا استفاده از مواد معدنی و ویتامین‌ها برای حفظ سلامت قلب و عروق ضروری است؟

ویتامین‌های مورد نیاز قلب

سیستم قلب و عروق همانند سایر اعضای بدن و عضلات اسکلتی برای انقباض به یکسری ویتامین و املاح طبیعی نیاز دارد. سدیم، پتاسیم، کلسیم، ویتامین‌های گروه ب، سلنیوم، و اسید فولیک برای تنظیم متابلیسم سلولهای قلبی مورد نیاز هستند. از سوی دیگر ویتامین‌های محلول در چربی مانند ویتامین د و کا هم برای عملکرد مناسب سیستم انعقادی و خون در بدن بکار میروند. 

در کنار این ترکیبات غذایی، عوامل مختلف دیگری هم هستند که می توانند بر سلامت قلب و عروق تأثیرگذار باشند. ترکیبات آنتی اکسیدانی، فنول‌ها، اسیدهای چرب اشباع شده، اسید آراشیدونیک، امگا ۳ و امگا ۶ از جمله این ترکیبات هستند.

نکته مهم

لازم است بدانیم که اغلب این مواد غذایی در انواع رژیم‌های غذایی رایج وجود دارند. و افراد سالمی که بصورت منظم از ترکیبات و مواد غذایی استفاده می کنند، به میزان کافی از ترکیبات معدنی و مورد نیاز قلب و عروق را دریافت خواهند کرد. بسیاری از افراد برای تأمین ویتامین‌های مورد نیاز قلب خود، از داروها و ترکیبات آماده شده ویتامین و مولتی ویتامین استفاده می کنند ولی واقعاَ آیا مصرف این ترکیبات لازم است؟

مطالعات علمی چه می گویند؟

در اکثر مطالعات علمی که در مورد رابطه بین سلامت قلب و عروق و بیماریهای قلبی منتشر شده است، رابطه مشخصی بین استفاده از این ترکیبات و کاهش بیماریهای قلبی دیده نشده است. به عنوان مثال در یک مطالعه بسیار بزرگ که سال گذشته انجام شده است و نتایج آن منتشر شد، مشخص شد که مصرف انواع ویتامین‌ها و افزودنی های تقویت کننده به تغذیه روزانه، تقریباَ هیچ تأثیری بر سلامت قلب و عروق و حتی سایر اعضای بدن ندارد. در این مطالعه که به بررسی اثرات مصرف ویتامینها بر بدن در مدت نزدیک به ۳۰ سال پرداخته است، نقش خنثی این ترکیبات بر میزان مرگ و میر کلی و بیماریها و مرگ و میر به علل بیماریهای قلبی نشان داده شد.

خلاصه

افراد سالمی که سوءتغذیه ندارند و می توانند نیازهای غذایی پایه خود را از اغلب منابع غذایی رایج تأمین کنند، احتیاجی به استفاده از ویتامین‌ها و مکمل‌های غذایی ندارند. افرادی که می توانند ویتامین‌های مورد نیاز خود را از میوه‌ها و سبزیجات تأمین کنند، لازم نیست از ترکیبات داروخانه‌ای ویتامین و مکمل استفاده کنند. 

نکته مهم اینکه در صورت مصرف مکمل و ویتامین، سلولهای التهابی، میکروبها و احتمالا سلولهای سرطانی مخفی بدن هم از این ترکیبات مکمل استفاده خواهند کرد و این موضوع می تواند خطرناک هم باشد.